Η μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε το μεσημέρι της 28ης Ιουλίου στην Πάρο και απείλησε κατοικημένες περιοχές, περιουσίες και το φυσικό περιβάλλον, ανέδειξε με τον πιο δραματικό τρόπο τις μεγάλες ελλείψεις στην πρόληψη, την πολιτική προστασία και τη διαχείριση κρίσιμων υποδομών.
Όλες οι μέχρι στιγμής ενδείξεις συγκλίνουν στο ότι η πυρκαγιά εκδηλώθηκε στην περιοχή του ΧΥΤΑ. Εφόσον αυτό επιβεβαιωθεί και από την επίσημη έρευνα, επιβεβαιώνονται οι προειδοποιήσεις που υπήρχαν εδώ και χρόνια. Ήδη από το 2020, μετά την εκδήλωση αντίστοιχης πυρκαγιάς, είχε αναδειχθεί ο κορεσμός του κυττάρου και η ανάγκη άμεσου εκσυγχρονισμού των εγκαταστάσεων, λήψης ουσιαστικών μέτρων πυρασφάλειας και συνολικής αναβάθμισης της διαχείρισης των απορριμμάτων. Κυβέρνηση, Περιφέρεια και Δήμος έχουν, αναλογικά με τις αρμοδιότητές τους, σοβαρές ευθύνες γιατί όλα αυτά τα χρόνια δεν προχώρησαν οι αναγκαίες παρεμβάσεις.
Το σημερινό περιστατικό αποκαλύπτει για ακόμη μία φορά τις αντιφάσεις ενός κράτους που, όταν πρόκειται να επιβάλει χαράτσια και να μεταφέρει συνεχώς το κόστος της διαχείρισης των απορριμμάτων στον λαό, εμφανίζεται ιδιαίτερα «επιτελικό». Όταν όμως πρόκειται να διασφαλίσει σύγχρονες και ασφαλείς δημόσιες υποδομές, να οργανώσει την πρόληψη, να στελεχώσει τις υπηρεσίες και να προστατεύσει αποτελεσματικά τον λαό, οι ευθύνες χάνονται πετώντας η μια υπηρεσία στην άλλη το «μπαλακί» των ευθυνών από την υποχρηματοδότηση και τις διαχρονικές ελλείψεις.
Η πυρκαγιά ανέδειξε ταυτόχρονα τα σοβαρά κενά στον σχεδιασμό της πολιτικής προστασίας. Για άλλη μία φορά το 112 αντιμετωπίστηκε ως πανάκεια απέναντι σε μια μεγάλη φυσική καταστροφή. Οι γενικές οδηγίες για απομάκρυνση κατοίκων και επισκεπτών προς άλλες κοινότητες δεν συνοδεύτηκαν από οργανωμένα μέτρα προστασίας και υποστήριξης. Σε μια περίοδο όπου οι επισκέπτες του νησιού είναι περισσότεροι από τους μόνιμους κατοίκους, ο Δήμος όφειλε να έχει προβλέψει σχέδιο υποδοχής και φιλοξενίας, με ανοιχτούς δημοτικούς και κοινοτικούς χώρους, μέσα μεταφοράς για όσους δεν διέθεταν όχημα και κάθε αναγκαία διευκόλυνση για την ασφαλή μετακίνησή τους. Αντί γι' αυτό, εκατοντάδες άνθρωποι αναγκάστηκαν να αναζητήσουν μόνοι τους τρόπο διαφυγής και προσωρινής φιλοξενίας, ενώ ακόμη και δυνάμεις που συνέδραμαν στην επιχείρηση δεν γνώριζαν επαρκώς την περιοχή.
Παράλληλα, δεκάδες κάτοικοι έσπευσαν αυθόρμητα να βοηθήσουν στην κατάσβεση της πυρκαγιάς. Ωστόσο, επιβεβαιώθηκε ότι δεν υπήρχε ολοκληρωμένο σχέδιο αξιοποίησης αυτής της προσφοράς. Όπως είχε επισημάνει ήδη από τον Μάιο η Λαϊκή Συσπείρωση, δεν είχε προχωρήσει ούτε η ουσιαστική καταγραφή ούτε η οργάνωση των εθελοντικών ομάδων, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει συγκεκριμένος σχεδιασμός για την ασφαλή αξιοποίησή τους ούτε επίσημη ενημέρωση προς τους πολίτες για τον τρόπο με τον οποίο μπορούσαν να συμβάλουν.
Από την πρώτη στιγμή, εκ μέρους της Τομεακής Οργάνωσης Νοτίων Κυκλάδων και της ΚΟΒ Πάρου – Αντιπάρου του ΚΚΕ, η Μαρία Τσάτσα, μαζί με μέλη και φίλους της Οργάνωσης, βρέθηκαν καθ' όλη τη διάρκεια της νύχτας στα σημεία της πυρκαγιάς και, όπου αυτό ήταν δυνατό, συνέβαλαν στην προσπάθεια αντιμετώπισής της, δίνοντας τη μάχη δίπλα στους πυροσβέστες, τους εργαζόμενους και τους εθελοντές.
Παράλληλα, οι επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, Γιάννης Αγγέλου, και στον Δήμο Πάρου, Θανάσης Μαρινόπουλος, βρίσκονταν σε συνεχή επικοινωνία και ενημέρωση με τον Έπαρχο Πάρου για την εξέλιξη της πυρκαγιάς, απαιτώντας να ληφθούν όλα τα αναγκαία μέτρα τόσο κατά τη διάρκεια της επιχείρησης όσο και για την επόμενη ημέρα.
Το πρώτο φως της ημέρας αποκάλυψε το μέγεθος της καταστροφής. Μεικτό κλιμάκιο με στελέχη του ΚΚΕ και την Περιφερειακή Σύμβουλο Ηλέκτρα Ροκονίδα βρέθηκαν το πρωί στην περιοχή της Αγκαίριάς και του Φάραγγα όπου επιχειρήσουν οι δυνάμεις της Πυροσβεστικής. Η φωτιά έφτασε μέχρι αυλές κατοικιών και κατέστρεψε μεγάλες εκτάσεις, αποδεικνύοντας ότι ο μόνος πραγματικά αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης τέτοιων φαινομένων είναι η έγκαιρη πρόληψη, οι σύγχρονες υποδομές, η ολοκληρωμένη πολιτική προστασία και η επαρκής κρατική χρηματοδότηση.
Απαιτούμε να ληφθούν άμεσα όλα τα αναγκαία μέτρα για την αποκατάσταση των ζημιών, τη στήριξη όσων επλήγησαν, την ασφαλή και απρόσκοπτη λειτουργία της συλλογής και της διαχείρισης των απορριμμάτων με ευθύνη της κυβέρνησης, καθώς και να διερευνηθούν πλήρως τα αίτια της πυρκαγιάς και να αποδοθούν όλες οι πολιτικές και διοικητικές ευθύνες.
Η προστασία της ανθρώπινης ζωής, της λαϊκής περιουσίας και του φυσικού περιβάλλοντος δεν μπορεί να στηρίζεται ούτε στην τύχη ούτε στον ηρωισμό των πυροσβεστών, των εργαζομένων και των εθελοντών. Απαιτεί σύγχρονες δημόσιες υποδομές, ολοκληρωμένο σχεδιασμό, μόνιμο προσωπικό και πολιτική που θα υπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες και όχι τη λογική του κόστους.
